یک تصمیم مهم ( تصمیم کبری )

چند روز پیش تو وبلاگم یه نظری رو خوندم که به جرأت می تونم بگم خیلی به من انگیزه داد. این دوست خوب نوشته بود همه مایی که برنامه خارج از ایران رو داریم باید صبور باشیم و به یاد داشته باشیم زبان فرایندی زمان بر هست و از همین الان باید بارهایمان رو برای رسیدن به هدفمان ببندیم طبیعی ست شکست می خوریم ، زمین می خوریم ، حرفهای ناامیدکننده می شنویم ، و هزار مانع ..... ولی بالاخره با عزمی راسخ شیرینی موفقیت را می چشیم.

باید بگم تا قبل از اون شاید اینقدر جدی به موضوع نگاه نکرده بودم. من تمام برنامه هامو به بعد از ایلتس گرفتنم موکول کرده بودم. ولی واقعیت اینه که از الان باید برای مهاجرتم برنامه ریزی کنم. یادمه حدود دو سال پیش رفته بودم تو یه موسسه زبان که در مورد شرایط کلاسهای ایلتسش بپرسم . دو تا خانم نشسته بودند تو سالن و باهم صحبت می کردند. یکی از اونها خیلی جدی در مورد اینکه قیمت لباس تو استرالیا خیلی گرونه و برای 2 سالش لباساشو جمع کرده، ساک و چمدانشو بسته، چه وسایلی از اثاثیه خونشو میخواد با خودش ببره، بلیط و از این قبیل حرفها با اون یکی حرف می زد....منم کنجکاو شدم بش گفتم شما ایلتس چند شدید، چند وقته دارید زبان می خونید؟ خیلی راحت گفت من هنوز ایلتس ندادم. آخ که تا مدتها سوژه من برای خنده بود و حالا واقعا نمی دونم شاید با اون اطمینانی که حرف می زد تا حالا رفته باشه و من هنوز در پیچ و خم یک کوچه ام. شوهرم مدام منو تشویق می کنه که زودتر امتحانمو بدم . هیچوقت تا این اندازه مصمم نبوده ام...

/ 3 نظر / 14 بازدید
الهام

فقط بهت بگم وقتی می آیی جایی که برای رسیدن بهش یک موفقیت بوده شاید با خودت بگی آیا ارزشش رو داشت؟ آیا همون جایی که بودم با همه بدی هاش بخاطر در کنار خانواده بودن بهتر نبود؟ این رو کسی می گه که هر روز به امید دیدن نامه گرنت ویزا صبح رو شب می کرده و شب رو روز.

غزل

باید بگم دوستتون حرف بسیار به جایی زده. زیان واقغا مهمه و بدون زیان اینجا هیچی پیش نمی ره اما داشتن یه نمره ی ایتلس فقط کافی نیست. خیلی ها نمره ی ایتلس بالا دارن اما توی حرف زدن می مونن و نمی تونن حرف بزنن اما خیلی ها اصلا نمره ی بالایی ندارن اما توی حرف زدن اعتماد بنفس دارن و می تونن راحت از پس خودشون بر بیان. می خوام بگم که اصلا تصور نکنی که با داشتن ایتلس همه چیز حل مس شه و نیاز نداری دیگه زبان بخونی. اون بخش اکادمیک هست اما بخش اصلی بخش ژنرال موضوع هست که من توصیه می کنم به خاطرش فیلم زیاد ببینی رادیو گوش کنی کتاب بخونی و از همه مهم تر حرف بزنی.

الهام

ویزام اومده عزیزم. الان دو هفته است که اومدم استرالیا و نمی دونم کی می تونم با این دوری کنار بیام. هر روز آرزو می کنم زودتر بتونم مادر و پدرم رو ببینم و یا این که برگردم ایران توی همون خونه قبلی و زندگی ام رو اونجا ادامه بدم.